Tek Elimiz Olmadan Yaşıyoruz! - Sinan Yorulmaz

Sinan Yorulmaz


Bir Yazılımcının Günlüğü

31 Mart 2016
Tek Elimiz Olmadan Yaşıyoruz!

Telefonlar
31 Mart 2016 Kişisel 488 Okuma 1 Yorum

Otobüsteydim ve telefonumun şarjı bitmişti, öylece cebimde duruyordu. Haliyle ne müzik, ne Facebook, ne Instagram ile bağlantım olmadığından oyalanacak bir şeyim yoktu. Otobüs ilerlerken camdan dışarıyı seyredip, eve gittiğimde yazacağım kodları düşünüyordum ve içimden “Teslim etmem gereken işleri bugünde bitiremeyeceğim zaten!” diyerek boşvermeye çalışıyordum.

İşte bu an bir şey fark ettim! Her gün sıkça rastladığım ve bende dahilinde bulunduğum ama alsında hiç fark etmediğim bir şeyi gördüm. (Bu cümleyi anlayabilen kör oldu!) Tek elimiz olmadan yaşıyorduk!

Herkes tutunmak için tek elini kullanıyordu. Kitap okuyan bile sadece tek elini kullanıyordu. Elinde poşeti olan hem demiri tutuyor, hemde tuttu eliyle de poşeti tutuyordu. Akbilleri elden ele uzatırken herkes tek elini kullanıyordu. Kucağında çocuğu olan hanımefendi bile çocuğunu tek eliyle tutuyordu. Otururken, kalkarken, yer verirken veya otobüse binip inerken, herkes tek elini kullanıyordu. 

Dikkat ettim, diğer elimizi aslında telefonlarımız gasp etmişti. O kadar yapışmıştı ki o telefonlar elimize, otobüste iki adım daha atıp başkalarının da binmesini düşünmeksizin, “Aman benim telefonumu rahatça kullanabileceğim bir yer kalsın.” diyerek keyfimize bakmamıza sebep oluyordu. Evet, bende aynı şekilde tek elimi kullanıyordum. Kafam sürekli aşağıda, ekrana bakıp zaman dolduruyordum otobüslerde. Ama telefonumun şarjının bitmesi ilk kez kafamı kaldırmama sebep oldu. Aslında ne kadar komik ve acınası bir durumda olduğumu fark ettim.

Çok iyi hatırlarım; tuşlu telefonlarımız varken lise arkadaşlarımızla sohbetin dibine vururduk otobülerde. Hatta bırak bir birimizi, yaşlı amcaların muhabbetlerine dahil olmaya çalışıp, makara yapardık. Şimdi can ciğer iki arkadaş yan yana bile otursa sohbet edilmiyor, çünkü tek elimizi kullanıyoruz! Mesela bahsi otobüste birbirini tanıyan iki kişi yan yana oturuyordu ve hiç konuşmadı; bunu görünce düşüncelerim biraz daha derinleşti. Bu teknoloji ne kadar güzel bir şeymiş ki hayatımızda güzel olan her şeyi sadece onda arar olmuşuz.

Artık tek elimi kullanmamaya dikkat ediyor, bir elim daha olduğunun farkına varıyordum ki bir müşteri sitesinde yaşadığım sorun aklıma geldi. Aldım telefonu elime ve yine tek elimi kullanarak yaşamaya başladım.

Evet, sonuç itibari ile bir ders çıkartmaya çalışmayacağım fakat, sizde elinizden geldiğince tek elinizle yaşamamaya çalışın. En azından mecbur olmadığınız durumlarda…

Yapılan 1 Yorum

  1. Sırf başlık dikkatimi çektiği için okuduğum yazı. Ayrıca dediklerinde çok haklısın.

    Cevapla

Yorum Yap

Copyright © 2015. Tüm haklarım anneme aittir. Babama yakalanmadığınız sürece sorun yok!